Tekst

Een mogelijkheid tot essentie 

‘Voor Lore Stessel is de ontmoeting met de dansers en hun omgeving van cruciaal belang: zij nodigt hen uit om voor haar lens vrij te dansen, in een door hen uitge- kozen plaats, soms binnen, meestal buiten, maar steeds een plek die Lore Stessel via hem/haar zelf ook ontdekt.’*

‘In essentie gaat zij op zoek naar wat de mens, zowel in universele zin als in een individueel perspectief, zowel als subject als als object typeert. (…) In haar ogen vormt de beweging zèlf de sleutel tot dit raadsel, maar dan in de kleine gestes, de minieme gevoelsschakeringen die in elke beweging vervat liggen. (…) Het ligt in een bepaalde kromming van de tenen, een aanraking die net wat intenser oogt dan andere, een houding die net lang genoeg blijft hangen als prelude op de volgende.’**

‘Tijdens deze ontmoetingen tussen fotografe en danser(es) is het wederzijdse “vertrouwen” tussen de partners van essentieel belang. Het hele creatieproces speelt zich af binnen de dwingende spanningsboog van de tijd, mét hierbij steeds het diepmenselijke besef van de vluchtigheid en dus ook de waarde ervan.’*

‘“Dans is een taal”, zegt ze. Maar door deze taal te gebruiken aan de hand van haar eigen beelden schrijft ze er een nieuw verhaal mee. (…) Een verhaal ontdaan van franjes, ontdaan van context. Een mogelijkheid tot essentie.’**

 

Tekst samengesteld uit:

In beweging, Marie-Pascale Gildemyn – The Body Will Thrive 

** Een mogelijkheid tot essentie, Frederic De Meyer – The Art Couch nr 7

 

‘Lore Stessel’s encounters with the dancer(s) and their environment is crucial to these images: she invites them to dance freely in front of her (lens) in a context/place of their choice; sometimes indoors, mostly outdoors, but always in a place that, through them, Lore Stessel comes to discover herself.’*

‘…Essentially, Stessel asks herself what characterizes humankind, both in a universal sense and from an individual perspective, as a subject and as an object. (…) In her view the key to this riddle lies in the movement itself, in particular in the small gestures, the subtle multiplicity of feelings each movement embodies. (…) It’s in the curve of a toe, a touch that seems slightly more intense than the others, a pose that lingers long enough to form a prelude to the next….’**

‘Throughout these meetings between photographer and dancer, mutual “trust” between both partners is essential. The entire creative process takes place within the compelling suspense of time, always accompanied by a deeply human awareness of its fleetingness and value.’*

‘Dancing is a language,’ she says, but expressing it through her own images, she uses this language to write a new story. (…) A story that has been stripped of all frills, stripped of context. A possibility of essence.’*

Excerpts from:

** In Motion, Marie-Pascale Gildemyn – The Body Will Thrive 

* Een mogelijkheid tot essentie, Frederic De Meyer – The Art Couch nr 7